حــــــرف دل

حــــــرف دل

حــــــرف دل

حــــــرف دل

حــــــرف دل

تنــهایی خـودم را بـا
آدم هـای مــجــازی پْــر نــمیــکنــم..

تنــهایـی خــودم رو دوسـت دارم
چـون بــوی نــجـابـت مـیدهــد..

تـنـهایـی عــار نـیـست...
اتمـام حـجـت اسـت...

بـا آغـوش هـای بـی در و پـیـکر..

۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «صفا» ثبت شده است

یـک دورهـمی ســاده از جـنـس قـدیـمی...

 

بــوی نـفـت تـو عــلاء الدیــن...

 

گــرمای پـاهات زیـر کُــرسـی...

 

و صـدای قُـل زدن خُـورشـت تـوی دیـگ مَـسی...

 

  • نای دل

یــادش بـخیـر...


قـدیمـا میـرفـتیم خـونه مـادربـزرگ هـمه کـنار هـم می خوابـیدیم..

 

تـا نـزدیـکای صبـح ریـز؛ ریـز حـرف می زدیـم و می خندیـدیـم..

 

ولـی الان اکــثرا بــا گـوشـیـشون میـخوابـن..!؟

 

  • نای دل

یـاد دوران گـذشته بخـیر

 

زندگی که به زیبایی در حـرکت بود تکنـولوژی آن را له نـکرده بود..

 

یاغـی گری هـای مدرن زندگی را تغیـیر نداده بود..!؟


در خـانه همیشه باز بود؛ دلا پر از یـاد خـدا بـود..

 

ز زرق و برق دنیـا دلای مـا جدا بود..!


یـادش بخـیر قـدیما ؛ چای همیشه دم..

 

بساط چای منقلی ؛ جـای god by حـرف مردم یا علی..


یادش بخیر قدیما که دمپـایی جای چکـمه بود

 

بـجای آزیتا و رزیتا نامها فاطـمه و نجمه بود..

با گـذر زمان گذشته هم درگذشت...

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دلـــنـوشتـه خــودم

  • نای دل


‏اولـیـن شــبکـه‌های اجــتـماعی..


 دم در خــونـه‌ هـا شــروع شــد..


جــایی کـه مـامـان‌هـا میـنشـستـند..


 ســبزی پــاک میــکردن..


دخــتر؛ شــوهــر مــیـدادن..


عــروس مـیــگرفــتـن..


اخــبار رد و بــدل مـیـکردن...

 

از اوضـاع هــم دیـگه خـبـر داشـتن..

 

  • نای دل